Piękno gór ukazane w dwóch sztukach.

Blok, droga, chodnik! Jak wyrwać się mam?

Światła miejskich pochodni…

Trwoga, syf i miejski chłam!

Bieg, zgiełk, szarość! Jak zmienić coś?

Ogromna ludzka marność…

Szedł by zgubić miejską złość.

Dotarł, zobaczył, poczuł! Jak osiągnąć?

Nie otwierał oczu…

Kiedyś miotał- teraz myślą spokojną!

Szukał, dostał, uspokoił! Poczuł pełnię

Piękne góry u stóp swoich…

Bóg dał- I Boże, jak TU pięknie!